توپاز

در ایام قدیم تمام کانی های زرد و یا قهوه ای و حتی کانی های سبز رنگ گرانبها را توپاز می خواندند اسم این کانی احیانا از نام جزیره ای که در آن یافت شده و درگذشته توپازوروس نام داشته مشتق شده است.
مرغوب ترین نوع توپاز صورتی رنگ می باشد. فلزات رنگزا درتوپاز در انباشته های مختلف متفاوت است و سنگهای پگماتیت دانه درشت می توانند حاوی بلور های توپاز باشند. ذخائر مهم توپاز در کشورهای سریلانکا – برزیل - برمه – سلسله جبال اورال و نیز درقاره استرالیا و کوههای ژاپن - جمهوری مالاگاسی - مکزیک - نیجریه - زیمبابوه - نامیبیا - آمریکا - ایرلند شمالی - اسکاتلند و انگلستان می باشند.



تنها درموزه اسمیتسونین در واشینگتن نگین های تراشیده شده ای از توپاز به وزن چند هزار قیراط وجود دارد. نگین های توپاز معمولا با تراش زمرد گونه یا تراش قیچی وار مزین می شوند و نگین های بی رنگ با فرم تراش برلیان تهیه می شوند.
توپازهائی که دارای ناخالصی های مختلف و زیاد هستند تراش کابوشن داده می شوند. در حرارت زیاد میتوان توپاز زرد را به رنگ صورتی - بیرنگ یا آبی درآورد.